|
Biografie
José van Waveren is autodidact
op het gebied van het Franse chanson.
Op
haar 7e werd ze voor het eerst geraakt door de Frans-Canadese zangeres Lucille Starr en op haar 10e
kreeg zij haar eerste Franse lessen van haar broer en later op de
basisschool, waarmee haar liefde voor de Franse taal was gewekt.
Op
haar 17e jaar zag ze Julien Clerc
op de T.V. op het Grand Gala du disque en werd met
heel veel meisjes onmiddellijk verliefd op de Franse zanger. Maar toen ze,
kort voor zijn dood in 1978, Brel ontdekte en een maand later Barbara, was
ze totaal verkocht en de liefde voor het chanson heeft haar sindsdien niet
meer verlaten.
Na
vele omzwervingen, waaronder een studie Frans, heeft ze uiteindelijk aan de
lokroep van het chanson
gehoor
gegeven, wat inmiddels heeft geresulteerd in vele optredens en een Cd met
eigen werk.
Op
jonge leeftijd is zij muzikaal gevormd door jarenlang klassieke pianolessen
en op latere leeftijd heeft zij zangles genomen. Deze muzikale vorming
heeft de basis gelegd voor haar eigen composities en arrangementen van
bestaande chansons.
Ze
zingt vooral werk van Barbara, haar grootste inspiratiebron, Brel, Yves Duteil en Michel Fugain.
Eigen chansons
Sinds
2002 schrijft ze haar eigen teksten en muziek waarvoor ze ook de piano– en
celloarrangementen schrijft. In 2009 heeft ze een aantal van haar eigen chansons
opgenomen op haar debuur-CD ‘Fragile’,
waarvan enkele nummers op de Concertzender gedraaid zijn en waarvoor
aandacht is geweest in enkele interviews op radio Seaport
Fm en Meerradio.
Het
zijn breekbare, onopgesmukte chansons met een sterk persoonlijke inslag,
over de kwetsbaarheid van het bestaan.
Niet alleen schrijft ze verstilde, poëtische teksten over de ups en
downs van de liefde, maar ook de dood en de natuur komen regelmatig voor in
haar teksten. Het is een veelzijdige combinatie van prachtige sfeerbeelden,
opmerkelijke verhalen, ongewone ontmoetingen en odes aan het (Franse)
leven.
Zij zingt recht uit het hart, van melancholisch tot vrolijk, van
ontroerend tot uitbundig
Ze wordt continu
geïnspireerd door alles wat haar raakt. Ze put daarbij niet alleen uit haar
eigen leven en fantasie, maar ook laat ze zich leiden door verhalen van
anderen. Vrijwel altijd heeft haar werk te maken met liefde en lijden,
levensvreugde en geluk, verdriet en verlies. Zo schreef ze een aangrijpend
lied over haar veel te vroeg gestorven vader, ‘Lettre à mon père’. Ook de liefde is en blijft een
onuitputtelijke inspiratiebron voor haar, zoals te horen in het lied ‘Le grand amour’,
over de ware (ge-)liefde die je woordeloos begrijpt.
Het
zijn intense, emotionele ervaringen en/of fantasieën die zich aan haar
opdringen, waarin ook de botsingen tussen droom en realiteit aan bod komen
Éen van haar laatste chansons heeft
ze geschreven over en opgedragen aan de beeldhouwster
Camille Claudel, genaamd ’(Une statue pour) Camille’.
Ondanks
de melancholieke ondertoon straalt haar werk en optreden altijd een
grote vrolijkheid en dynamische
energie uit. Het sterke in haar chansons is het feit dat er altijd ruimte
is voor optimisme. Ze raakt aan de kern van het leven maar weet alle
ellende te relativeren door de luchtige en komische kant nooit uit het oog
te verliezen.
Vanwege
haar expressiviteit is ze niet alleen sterk in het komische repertoire,
maar weet ze ook in het ingetogen liefdeslied te ontroeren.
De
grote kracht van haar programma’s is dat er, naast enkele klassiekers,
chansons ten gehore gebracht worden die bij het grote publiek minder bekend
zijn, waardoor haar optredens extra verrassend zijn.
José
van Waveren speelt in kleine theaters en kerkjes
door het hele land, en is te boeken voor huwelijken, begrafenissen,
schoolconcerten, (Franse) themavonden en overal op verzoek.
Chansons
op verzoek worden speciaal ingestudeerd.
Uit de pers:
-Als
je Van Waveren ziet optreden kom je al snel tot
de conclusie dat zij niet over Frankrijk zingt maar dat
zij ’La France’ is. Zoveel,flair, hartstocht en humor
straalt zij uit dat een geboren Française haar dit nauwelijks kan
verbeteren.
Ontroerend
hoe zij ‘La chanson des vieux amants’ van Brel brengt. Een glimlach en een
traan bij ‘Y’aura du monde’ waar Barbara haar
eigen begrafenis voorspelt, in de hoop dat die door heel veel fans
bezocht zal worden.
-‘Wolfgang et moi’ werd één der
hoogtepunten in het optreden van chansonnière
José van Waveren.. Indrukwekkend is de wijze
waarop zij deze goedmoedige parodie op Mozart en Beethoven
ten gehore bracht.
-Het
optreden kende nog een ander hoogtepunt: het optreden van José van Waveren.
Haar
specialiteit is het vertolken van het Franse chanson, een genre dat in ons
land praktisch passé défini lijkt. Van Waveren is één van de weinige zangeressen die de herinnering
aan beroemde chansonniers als Barbara en Brel levend probeert te houden, en
dat doet zij met een verbluffend gemak.
|
